Opuszczona Wioska V-QQ

Dość duża i historycznie bogata wioska, która od dziesięcioleci powoli zamiera. Okolica jest zamieszkana od wielu stuleci, choć istniejące budynki pochodzą z okresu osmańskiego. Wioska leży w południowej Albanii, niedaleko morza, na dość wysokim wzgórzu. W XVIII i XIX wieku znajdowały się tu dwa kościoły prawosławne i trzy szkoły greckojęzyczne. Aż do połowy XX wieku niemal cała ludność mówiła po grecku, choć mieszkańcy byli etnicznie Albańczykami.

W 1957 roku rząd Albańskiej Republiki Ludowej wybudował główną drogę wzdłuż wybrzeża, otwierając okolicę na nowe możliwości gospodarcze i społeczne. Kanał słodkowodny zbudowany przy drodze stopniowo przyciągał ludzi bliżej morza, powodując podział wioski na dwie odrębne części: starą górną i nową dolną. Wszystkie usługi publiczne i życie społeczne przeniosły się do dolnej części. Po upadku reżimu komunistycznego około dwóch trzecich mieszkańców wyjechało. Ci, którzy zostali, skupili się na rozwijaniu dolnej wioski — budowali nowe domy i starali się poprawić jakość życia.

Stara górna wioska pozostała porzucona. Wąskie, kręte uliczki są otoczone opuszczonymi domami — około 80% budynków stoi bezludnych. Ich stan waha się od kompletnej ruiny po niesamowity bezruch, jakby mieszkańcy właśnie wyszli: meble, kufry, sprzęty domowe i osobiste rzeczy pozostały na swoich miejscach. Teren nie jest strzeżony, lecz wdzieranie się do zamkniętych domów na oczach pozostałych mieszkańców nie jest wskazane.