Bunker T-WW

Jedno ze wzgórz grzbietu między Tiraną a Durrësem jest w kilku miejscach przebite tunelami biegnącymi na różnych poziomach. To duży bunkier o nieznanym przeznaczeniu. Ma dwa wejścia-wyjścia, długie, kręte tunele o łącznej długości około pół kilometra, jedną małą salę i jedną ogromną salę. Nie można powiedzieć z całą pewnością, do czego bunkier był przeznaczony: wszystkie ścianki działowe, drzwi, okablowanie i inne elementy wyposażenia obiektu zostały zniszczone przez zbieraczy złomu — pozostały jedynie tunele.

Jedno z wejść wychodzi na gruntową drogę biegnącą przez wzgórza. To wejście ma interesującą cechę: otwór strzelniczy na pistolet maszynowy skierowany w poternę wejściową. Znajduje się tu również garaż. Drugie wejście do bunkra zgubiło się w krzakach jeżyn i trudno się do niego dostać z zewnątrz; można wyjść z obiektu, obejrzeć je i zawrócić.

Nad bunkrem znajduje się system schronów bojowych i stanowisk obserwacyjnych skierowanych w różnych kierunkach, niepołączonych z bunkrem. W ciągu dnia można tu spotkać ogromną liczbę śpiących nietoperzy. Niestrzeżony.