Wojskowy bunkier dowodzenia okręgu Durrës

Nietypowy i całkiem dobrze zachowany bunkier pod jednym z miejskich wzgórz. Bunkier składa się z dwóch części połączonych schodami — w istocie to dwa różne bunkry zbudowane w różnych latach.

Stary, około 1963 roku, jest mały, leży nieco niżej, ma dwa wejścia od ulicy zamknięte metalowymi drzwiami pancernymi z dwóch skrzydeł i tylko dwa pomieszczenia robocze. Zachował się w nim system wentylacji, kanały powietrzne z zaworami, zbiornik na wodę, rurociągi, żelazne drzwi, stare wojskowe skrzynie i wiele starych opraw oświetleniowych produkcji albańskiej.

Druga część powstała później (około lat 80., sądząc po tym, że nie została dokończona) i jest znacznie większa — pod względem rozmiarów i liczby pomieszczeń. Drzwi są tu betonowe. Główne wejście znajduje się po tej samej stronie co wejścia do starego bunkra; dwa inne przez długie galerie wychodzą na inne strony wzgórza. Te wyjścia są zamurowane blokami i prawdopodobnie znajdują się na czyichś prywatnych działkach. W bunkrze zachowały się systemy wentylacji i oczyszczania powietrza oraz resztki sprzętu łączności.

Obiekt był przypuszczalnie chronionym punktem dowodzenia lub sztabem armii. Zwiedzać należy ostrożnie, po zmroku, unikając uwagi mieszkańców. Wejścia nie są zamknięte, jest ich w sumie cztery: jeśli jedno okaże się zamknięte, poszukaj innego w pobliżu. Aby jednak dostać się na teren, trzeba przejść przez gaj oliwny lub przeleźć przez płot. Jeden z mieszkańców hoduje w części bunkra grzyby, a drugą dawniej wykorzystywał do produkcji wina.