Podziemny szpital w Kukes

Duży, rozgałęziony system tunelów o łącznej powierzchni około 600 na 200 metrów. Miał służyć jako chroniony szpital na wypadek wojny. Na betonie znaleziono napisy datowane na rok 1983. Wszystkie tunele zostały ukończone, wzniesiono trwałe konstrukcje, jednak żadne wyposażenie nie zostało nigdy zainstalowane.

Siedem szerokich tunelów przecina pod kątem prostym dwa tunele o tej samej szerokości. Wszystkie tunele podzielone są na sekcje — pełniące rolę sal szpitalnych — i są do siebie w dużej mierze podobne. Niemal wszystkie ścianki działowe zostały zburzone przez zbieraczy złomu. Obiekt był przewidziany na agregat prądotwórczy zasilany olejem napędowym, dla którego zbudowano oddzielny blok, choć sam agregat nigdy nie został w nim umieszczony. Widoczne są miejsca przeznaczone na drzwi pancerne, śluzy dekontaminacyjne, toalety, pomieszczenia gospodarcze i zbiornik na wodę, ale wszystko pozostaje w stanie nieukończonym. Zaśmiecona klatka schodowa prowadzi na teren szpitala i do jego piwnicy. Na schodach walają się zdjęcia rentgenowskie, a zza drzwi prowadzących do piwnicy słychać ludzkie głosy.

Obiekt miał pierwotnie kilka wyjść. Obecnie dostępne są: jedno wyjście do czyjegoś ogrodu, jedno do piwnicy szpitala i jedno na dziedziniec szpitalny. Pozostałe wyjścia są albo zamurowane, albo beznadziejnie zarośnięte jeżynami. Aby dostać się do obiektu, trzeba przełazić przez furtkę.