Niedokończone Bunkry Artyleryjskie

Na północny zachód od miasta Vlorë ciągnie się grzbiet skalistych wzgórz nawisających nad morzem. W pewnym momencie postanowiono zbudować tutaj przybrzeżne pozycje artylerii. Wykopano tunele, jednak ukończono jedynie jeden schron dla działa. Tunele są częściowo zawalone z powodu słabej geologii i braku wzmocnienia sklepień. Na szczycie wzgórza stoi bunkier z punktem obserwacyjnym i ruiny bunkra łączności. Na betonie widnieją napisy z rokiem 1955, który może oznaczać rok budowy — czyniąc tę baterię jednym z najwcześniejszych przykładów albańskiej masowej fortyfikacji. Przyczyny porzucenia budowy pozostają jedynie w sferze domysłów.

Po przeciwnej stronie wzgórza znajduje się opuszczony dom — prawdopodobnie coś w rodzaju daczy generała — obok którego wejście prowadzi do długiego tunelu przebiegającego przez wzgórze ku morzu, wychodząc na ścieżkę do schronu bojowego i samej pozycji artyleryjskiej. W tunelu mieszka rodzina borsuków.

Na przylądku znajduje się obserwacyjny schron bojowy, do którego prowadzą ścieżki od dwóch hoteli u podnóża wzgórza.