Pozicioni i Mbrojtjes Ajrore V-UR me një Bunker

Një veçori e objekteve tipike shqiptare mund të quhet me siguri fakti se, pavarësisht qëllimit të ngjashëm, ato i ngjajnë njëra-tjetrës vetëm në detaje. Në veçanti, pozicionet tipike të mbrojtjes ajrore pothuajse gjithmonë ndryshojnë në konfigurimin e tuneleve nën to, si dhe në numrin e pikave të zjarrit dhe pozicioneve artilerie për mitraloza ose topa antiaircraft.

Këtë pozicion nga të tjerët e dallon mënyra se si janë rregulluar tunelet që lidhin majën e kodrës me pikën e komandës të fshehur në thellësinë e saj. Së pari, ato nuk janë plotësisht nëntokësore — poternat e harqeve betonike janë ndërtuar pjesërisht mbi sipërfaqe, aty ku lidhin tre pikat e zjarrit për mitralozistët. Së dyti, nga pozicionet e zjarrit deri te shtabi zbresin shkallë nëntokësore SHUMË të gjata me shkallë të vogla. Për të gjitha të tjerat, ky është një pozicion tipik i vogël i mbrojtjes ajrore shqiptare në gjendje rrënojash dhe boshllëku, por fansat e fortifikimeve të Luftës së Ftohtë duhet ta vlerësojnë. I braktisur aq kohë më parë sa pemët janë rritur sa trashësia e një trupi njeriu.