Miniera e Bakrit L-UR

Niveli i sipërm (teknik) i minierës së bakrit përbëhet nga disa galeri miniere të lidhura me funde të mbyllura dhe dy boshte të përmbytura. Portalet janë prej betoni; vrima janë shpuar nëpër mbushjet e gurit. Gjatësia e aksesueshme e hapësirave të punës arrin disa qindra metra. Brenda ka mbijetuar veshja e betonit të kulmit, si dhe një seksion interesant i mbështetjes hekurore të minierës prej tra-I të përkulura. Në këtë vend, shëllira të bakrit depërtojnë nga muret, duke formuar krustatime karakteristike minerale të kaltërta. Në boshthet, hekuri ka mbijetuar — një mundësi e rrallë për të vlerësuar bujarinë e shqiptarëve në përdorimin e metalit nën tokë. Miniera ka gjithashtu një tunel drenazhi të lakuar, i cili çon ujin e malit pranë depozitave të mbeturinave, dhe mbetje të disa grimcuesve me transportues (këto janë me shumë gjasa nga nxjerrja e zhavorrit nga lumi, jo nga vetë miniera).

Jashtë minierës kanë mbijetuar depozitat e mbeturinave dhe rrënojat e ndërtesave madje edhe me disa metale. Majat e boshteve janë të mbyllura me beton.

Ka një roje të veçantë — një qen i tërbuar në zinxhir dhe një njeri që rrit derra në godinën e ish-administratës së minierës; ndonjëherë mund të mbyllë portat dhe të mos lejojë hyrjen, por mund të kaloni nga lumi — nuk ka gardh.