Opuszczone miejsca: Fier

Cztery monolityczne betonowe bunkry dla baterii armat 122 mm, połączone tunelami — z zachowaną obfitością napisów, haseł i rysunków wojskowych na ścianach.

Ogromny opuszczony kompleks przemysłowy w stanie postapokaliptycznych ruin — doszczętnie ograbiony, a mimo to robiący ogromne wrażenie, gdzie kozy swobodnie pasą się wśród figowców, jabłoni i dzikich jeżyn.

Ogromny opuszczony bunkier wykuty w skale pod centralnym wzgórzem Fieru — rozgałęziony dwupoziomowy system tuneli z drzwiami przeciwwybuchowymi, szybami wentylacyjnymi i zadziwiająco dobrze zachowanym wyposażeniem.

Betonowy cyrk wzniesiony za komunizmu dla proletariatu — lecz nigdy nie otwarty. W środku wyrosły drzewa figowe, a sowa obrała sobie legowisko wśród belek.

Ogromny budynek, który miał być uniwersytetem — budowa ruszyła w 2012, lecz uznano ją za nielegalną i nie dokończono. Na parterze kawiarnia, magazyn mebli i sporadyczne wydarzenia; górne piętra puste, choć windy działają.

Ogromna opuszczona baza wojskowa w regionie Fier — długie zrujnowane hangary, podziemne zbiorniki paliwa wyłożone metalową izolacją i tunele wnikające 100 metrów w głąb skały.

Typowa pozycja artyleryjska złożona z kilku chronionych stanowisk ogniowych zmontowanych z prefabrykowanych elementów — na ścianach wewnętrznych zachowały się napisy szkoleniowe i tablice referencyjne.

Typowa pozycja artyleryjska z kilkoma chronionymi stanowiskami ogniowymi zbudowanymi z elementów prefabrykowanych, otoczona gajami oliwnymi — w bardzo dobrym stanie.

Rozległa podziemna budowla o nieznanym przeznaczeniu — jedna z trzech podobnych napotkanych w Albanii. Betonowe fundamenty pod sprzęt sugerują dawne przemysłowe wykorzystanie.

Typowa albańska betonowa wieża ciśnień, która w ciągu kilku dekad znalazła się w morzu — robi wrażenie zarówno z brzegu, jak i z wody, a na lądzie towarzyszy jej ruina opuszczonej kawiarni.

Cztery monolityczne betonowe stanowiska artyleryjskie połączone podziemnym tunelem — a wewnątrz nieoczekiwana galeria wojskowych malowideł ściennych.

Zakład butelkowania wody i napojów gazowanych w małej wiosce słynącej ze źródeł, zamknięty w połowie lat 2010 — z niemal całym wyposażeniem na miejscu i magazynem pełnym preform oraz koncentratów.

Niewielki skalny obiekt obronny sztabu z trzema wejściami, pozostałościami ceglanych przepierzeń i śladami niedawnego zamieszkania przez bezdomnego izolującego schronienie wełną szklaną.

Opuszczona fabryka produkcji alkoholu zamknięta w 2014 roku — z zachowaną linią rozlewniczą, półpodziemnymi zbiornikami, laboratorium i setkami butelek gotowego wina.

Monolityczne betonowe stanowiska artyleryjskie usytuowane na grzbiecie wzgórz, zwrócone ku morzu — niezwykły, niestandardowy design tworzący drugą linię obrony.

Mały kompleks przemysłowy, niegdyś służący do produkcji, magazynowania i dystrybucji pasz dla spółdzielni rolniczych okolicznego rejonu — z silosami, wagą samochodową i kolonią zdiczałych kur.

Typowa pozycja artyleryjska z czterema chronionymi stanowiskami — godna uwagi dzięki zachowanym betonowym drzwiom w ludzkiej skali i wojskowym instrukcjom czytelnym na ścianach każdego schronu.

Dawna pozycja startowa rakiet HQ-2 — chińskiego odpowiednika sowieckiego systemu S-75 — z sześcioma betonowymi stołami startowymi, schronami dla sprzętu i siecią tuneli łączących pozycje z garażowymi bunkrami w pobliskich wzgórzach.

Dawna baza wojskowa ze zrujnowanym budynkiem i kilkoma podziemnymi tunelami magazynowymi — cisza, gołe ściany i całkowite opuszczenie.

Sieć stanowisk ogniowych połączonych tunelami wieńczy spokojne zielone wzgórze — a na ścianach wewnątrz do dziś zachowały się słowa samego Envera Hoxhy.

Typowa artyleryjska pozycja ogniowa skierowana ku morzu, z zachowaną linią bunkrów-grzybów — małych betonowych punktów ogniowych — ustawionych przed głównymi stanowiskami dział.

Osobliwy opuszczony nocny klub przy drodze z werandą, mieszkalnymi pokojami na górze, kompletnym barem, czerwonymi meblami, zasłonami kabin VIP, trzema rurami do tańca — i składzikiem pełnym efektownego obuwia.

Wojskowa baza samochodowa w zagłębieniu między dwoma wzgórzami — od piętnastu do dwudziestu tuneli-garaży w zboczu, bunkier dowodzenia i najdalszy tunel, w którym wciąż stoją trzy beczki paliwa.

Stanowisko obrony przeciwlotniczej z okresu zimnej wojny ukryte w jednym z najpopularniejszych parków archeologicznych Albanii — cztery stanowiska ogniowe, garaże radarowe i sześcioramienny węzeł tunelowy pośród antycznych ruin.