Opuszczone miejsca: Shkodër

Rozległa sieć tuneli wykutych w zagłębieniu między wzgórzami, przeznaczonych na kwaterę główną obrony cywilnej miasta, magazyny amunicji i schrony dla ludności cywilnej. Część tuneli pozostała niedokończona; resztę rozgrabili zbieracze złomu.

Stanowisko artylerii na wzgórzu, które niegdyś osłaniało miasto Shkodër — stanowiska ogniowe, schrony dla sprzętu i niedokończony bunkier z zalanym wejściem poniżej.

Rozległy tunelowy kompleks obrony cywilnej z wieloma wejściami — jego portale prowadzą wprost na ścieżkę przed prywatnymi domami.

Niezwykły kompleks fortyfikacyjny z okrężną krytą galerią, bunkrem dowodzenia i schronami bojowymi z widokiem na miasto — w zasypanej sekcji zamieszkał borsuk.

Teren byłej bazy wojskowej, w której stacjonowała brygada pancerna albańskiej armii — z kompleksem tuneli-garaży dla czołgów Type-59 wydrążonych w zboczu wzgórza.

Niedawno zamknięty dworzec, który zachwyci miłośników socmodernizmu — przed wejściem stoją dwa opuszczone pociągi, na które można swobodnie wejść.

Dawne stanowisko obrony przeciwlotniczej ukryte w sosnowym lesie — zachowane betonowe schrony i zapierające dech widoki na góry z klifów i wzgórz.

Cztery monolityczne betonowe bunkry artyleryjskie stoją samotnie na wzgórzu niedaleko Szkodry — ogołocone przez zbieraczy złomu, lecz wciąż dominują nad doliną poniżej.

Duży bunker o nieokreślonym przeznaczeniu, wdrążony głęboko w górę, z dwoma równoległymi tunelami liczącymi po 150 metrów.

Dawna kopalnia miedzi rozsiana po wąwozie — dwie sztolnie szczególnie przyciągają uwagę: jedna z zachowaną obudową betonową i maszynownią, druga z portalem wysokim na kilka metrów.

Opuszczone więzienie i obóz pracy z ponurymi, zniszczonymi barakami wzdłuż drogi — jeden ogrodzony płotem, drugi całkowicie dostępny.

Dwa chińskie radary z czasów zimnej wojny — kopie radzieckich P-35 i PRV-10 — stoją w zadziwiająco dobrym stanie na dominującym wzgórzu, obok betonowych hangarów pełnych zapomnianego sprzętu wojskowego.

Trzy budynki byłego obozu pracy przy kopalniach — posępne ruiny z posępną przeszłością, otoczone zaskakująco malowniczym krajobrazem.

Dawna baza wojskowa na wzniesieniu z dwiema parami bunkrów-garaży — zapewne dla ruchomych radiostacji lub radarów na ciężarówkach. Z placu rozciąga się widok na rozległy płaskowyż i masyw górski przy granicy z Czarnogórą.

Kopalnia miedzi zamknięta przed dekadą wita ogromnym betonowym portalem — a za płytko zalanym odcinkiem otwierają się opuszczone wyrobiska z zachowanymi klatkami szybowymi, składem materiałów wybuchowych i obudowami różnych rodzajów.

Wypatroszony trzypiętrowy dawny dom wypoczynkowy w stylu socjalistycznego modernizmu — bez dachu, ogołocony do gołej cegły, na wzniesieniu z efektownymi widokami na przyrodę i ośnieżone szczyty.

Dawna baza składowania amunicji, przy której wzdłuż drogi zachowały się hangary i osobliwe miniaturowe bunkry magazynowe o powierzchni około dwóch metrów kwadratowych.

Ponury budynek o złożonej bryle na terenie głównego miejskiego szpitala — dawny dom wariatów, a oficjalnie psychiatryczny ośrodek rehabilitacyjny, wzniesiony w czasach komunizmu.

Dawny rejonowy komisariat policji w malowniczych górach Szkodry — ktoś próbował przekształcić go w hotel i kemping, lecz projekt się nie powiódł i budynek pozostał opuszczony.