Opuszczone miejsca: Vlorë

Wojskowe tunele magazynowe na zboczu wzgórza z zachowanymi betonowymi drzwiami przeciwwybuchowymi — otoczone spokojnymi gajami oliwnymi, wstęp wolny.

Dawne stanowisko obrony przeciwlotniczej na wzgórzu w rezerwacie przyrody — betonowe platformy pod działa, półpodziemne pomieszczenia i otwarte tunele z prefabrykowanych elementów betonowych.

Kilka komunistycznych tuneli magazynowych wykutych w zboczu wzgórza niedaleko byłej cementowni — jeden podkowiasty i zalany po pas z pozostałościami splądrowanej amunicji, drugi niedokończony z mineralnymi naciekami. Wstęp wolny.

Cegielnia z epoki komunizmu w Vlorze, której cegły tworzą fundament niemal wszystkich pięciopiętrówek w mieście — sezonowo zabagniona, ogrodzona siatką i zajęta przez owce.

Dawna rezydencja rządowa na Albańskiej Riwierze, zatrzymana w czasie — z oryginalnym meblami, dywanami i tarasem widokowym na dachu.

Dość duża wymierająca wioska na wysokim nadmorskim wzgórzu w południowej Albanii z historią sięgającą wielu stuleci — około 80% starych domów stoi opuszczonych, niektóre w ruinie, inne jakby mieszkańcy wyszli przed chwilą.

Sześć schronów dla dział z monolitycznego betonu na klifach półwyspu koło Vlorë — cztery patrzą na otwarte morze, dwa mogą osłaniać zatokę; na ścianach zachowały się hasła i tabele artylerzystów.

Mała nowoczesna fabryka ceramiki, która niegdyś produkowała kolorowe cegły elewacyjne — zamknięta z powodu sporu majątkowego i szybko pozbawiona całej instalacji elektrycznej przez bardziej przedsiębiorczych odwiedzających.

Trzypiętrowy budynek dawnego akademika szkoły handlowej, wciśnięty w zbocze wzgórza, z aulą, pokojami mieszkalnymi i małymi balkonami widokowymi — porzucony w trakcie remontu.

Typowe albańskie stanowisko obrony przeciwlotniczej z nietypowyą cechą — niezwykle długimi podziemnymi schodami i częściowo naziemnymi betonowymi poternami, porzucone tak dawno, że drzewa wyrosły na grubość ludzkiego ciała.

Duże stanowisko obrony przeciwlotniczej rozciągające się na dwóch wzgórzach w rezerwacie przyrody — betonowe platformy pod działa, pokój łączności i bunkier u podnóża wzgórza połączony krzywymi schodami.

Nowoczesna cegielnia zbudowana około 2007 roku, która nigdy nie ruszyła — zapewne ofiara kryzysu z 2008 roku. Pod jednym 100-metrowym dachem: włoskie maszyny, komory suszarnicze i piec tunelowy, wszystko zachowane.

Rzadki typ pozycji artyleryjskiej — monolityczne betonowe stanowiska ogniowe ze stopniowanymi daszkami, połączone tunelami wewnątrz wzgórza i efektownie porośnięte agawami i kaktusami.

Pod wzgórzem zwieńczonym zamkiem i latarnią morską kryje się rozległa sieć tuneli i bunkrów — cztery stanowiska ogniowe, posterunek dalmierza i setki metrów podziemnych korytarzy skierowanych ku Korfu.

Cmentarzysko samochodów skonfiskowanych przez policję we Vlorze.

Duży bunker sztabowy wykuty w skale miejskiego wzgórza — trzy wejścia, labirynt korytarzy i maszynownia, po której zostały już tylko betonowy fundament.

Typowa pozycja artylerii przybrzeżnej na Riwierze Albańskiej — cztery otwarte bunkry zbudowane z prefabrykowanych elementów betonowych, przeznaczone do ochrony ciężkich dział.

Mała wioska rozrzucona po wzgórzach niedaleko Vlorë — około dziesięciu domów w różnym stopniu zniszczenia, niektóre w połowie zawalonych, inne niemal nadające się do zamieszkania.

Mały wojskowy skład paliwa z naziemnym zbiornikiem i tunelem wydrążonym w skale — opuszczony od dawna, podczas gdy sąsiednia baza nadal działa.

Nadbrzeżny tunel magazynowy z pomostem cumowniczym dla łodzi — masywne betonowe drzwi przetrwały w całości, a widok z zewnątrz jest malowniczy.

Typowa nadmorska pozycja artyleryjska z czterema bunkrami z prefabrykowanych elementów betonowych i dalmierzem kilka metrów wyżej — na którego ścianach do dziś zachowały się instrukcje dla artylerzystów.

Masywna pięciopiętrowa fabryka tekstylna przy głównej arterii miasta — z stołami do krojenia, workami tkanin, manekinami, etykietami podrabianych marek i socjalistycznymi cytatami Envera Hoxhy wciąż na ścianach.

Opuszczona nadmorska bateria artyleryjska z czterema stanowiskami ogniowymi, wieżą dalmierza i zapierającymi dech widokami na morze — dziś otoczona budowami ośrodków wypoczynkowych.

Podziemny kompleks w pobliżu bazy marynarki wojennej w Pashaliman, który niegdyś mieścił magazyn amunicji, warsztat mechaniczny i elektrownię dieslowską z trzema generatorami.